Fudu ve Kırmızı Top

Zeytinli Çiftlikte Fudu ve Kırmızı Top Güneşli bir sabah, Zeytinli Çiftlik’te hareketli bir gün başlıyordu. Zeytin ağaçları hafifçe sallanıyor, dallarından minik zeytinler yere düşüyordu.

Çiftliğin sahibi Hasan Dede, hasada başlamıştı.

Torunları Elif ve Mert, zeytin toplamaya biraz yardım ettikten sonra oyun oynamaya karar verdiler. Kırmızı toplarını aldılar ve zeytin ağaçlarının arasında neşeyle koşmaya başladılar.

Onlarla birlikte çiftliğin akıllı köpeği Fudu da vardı. Fudu, kısa tüylü, yumuşacık kulaklı ve çok sevimli bir köpekti. Top peşinde koşmayı çok severdi.

"Ben atıyorum!" dedi Elif. "Ben yakalayacağım!" dedi Mert. Top bir o yana, bir bu yana yuvarlandı. Fudu da havlayarak peşlerinden koştu.

Ama birden... "Vıjjjj!" diye bir rüzgâr çıktı ve top hızla yuvarlanmaya başladı. "Dur, dur!" diye bağırdı Mert. Ama top yuvarlandı, yuvarlandı ve...

ŞLAP! Top küçük derenin içine düştü!

Elif üzgünce baktı:

“Topumuz gitti...” Mert neredeyse ağlayacaktı. “Onu çok seviyordum...”

O anda Fudu havladı: “Hav! Hav!” Ve suya doğru koştu.

Fudu dikkatlice dere kenarına geldi. Top suyun üstünde yüzüyordu. Fudu, patisiyle dengede durdu, sonra başını uzatıp topu dişleriyle tuttu!

Elif hemen yakındaki bir sopayı aldı.

“Mert! Gel, birlikte çekelim!”

Mert sopayı suya uzattı, Elif topa doğru yönlendirdi. Fudu, topu bırakmadan dikkatlice onlara doğru çekildi.

Sonunda top su kenarına geldi. Mert eğilip topu tuttu.

“Yakaladım!” diye sevinçle bağırdı.

Elif gülümsedi:

“Teşekkürler Fudu! Sen harika bir arkadaşsın!”

Fudu kuyruğunu salladı ve üçü birlikte dere kenarındaki çimenlere oturdu.

Biraz dinlendiler, sonra top oynamaya devam ettiler. Ama bu kez derenin uzağında!