Kırmızı Başlıklı Kız

Uzak bir köyde, annesiyle birlikte yaşayan küçük, sevecen bir kız varmış. Annesi ona bir doğum gününde kırmızı başlıklı, yün bir pelerin örmüş. O kadar çok severmiş ki bu pelerini, herkes ona “Kırmızı Başlıklı Kız” demeye başlamış.

Bir gün annesi, hasta olan büyükannesine yiyecekler ve şifalı bitkilerle dolu bir sepet hazırlamış.

“Bu sepeti büyükannene götür,” demiş annesi. “Ama ormandan geçerken dikkatli ol. Yabancılarla konuşma ve yolunu değiştirme.”

Kırmızı Başlıklı Kız başını sallayıp söz vermiş ve yola koyulmuş. Orman, sabah ışığıyla aydınlanmış, kuşlar dallarda neşeyle şarkı söylüyormuş.

Bir süre sonra, yolun kenarında gür, gri tüylü bir kurt belirmiş. Kurt kurnazca yaklaşarak:

“Nereye gidiyorsun böyle, küçük hanım?” diye sormuş.

“Büyükanneme yiyecek götürüyorum,” demiş Kırmızı Başlıklı Kız.

Kurt, planını kafasında hızla kurmuş. Kızla konuşurken, başka bir yoldan koşarak büyükannenin evine varmış. Kapıyı çalmış, yaşlı kadını kandırıp içeri girmiş ve onu odunluğa kilitleyip yatağa uzanmış, başına da dantelli başlığı geçirmiş.

Bir süre sonra Kırmızı Başlıklı Kız kulübeye varmış. Kapıyı çalmış ve içeriden garip bir ses duymuş. Şüpheyle içeri girmiş.

“Büyükanne, kulakların ne kadar büyük!”
“Seni daha iyi duyabilmek için.”
“Gözlerin ne kadar büyük!”
“Seni daha iyi görebilmek için.”
“Ve… dişlerin! Ne kadar sivri!”
“Seni daha iyi yiyebilmek için!”

Kurt birden yerinden fırlamış. Tam Kırmızı Başlıklı Kız’ı yakalayacakken, o sırada kulübenin önünden geçen bir ormancı içeri dalmış. Kurtu etkisiz hale getirip yaşlı kadını kilitli olan odunluktan sağ salim çıkarmış. Üçü birden derin bir nefes almış. Ormancıya kendilerini kurtardığı için sonsuz teşekkür etmiş. 

O günden sonra Kırmızı Başlıklı Kız, annesinin nasihatlerini daha dikkatli dinlemiş ve bir daha asla ormanda yabancılarla konuşmamış.