Bu iş Fırtına'ya göre!

Bir varmış, bir yokmuş. Geniş ve rengârenk bir çiftlikte, yepyeni bir traktör varmış. Adı  Fırtına’ymış. Fırtına minicikmiş, diğer büyük traktörlere göre daha küçücük tekerlekleri, parlak kırmızı boyası ve kocaman hayalleri varmış.

Fırtına'nın en büyük hayali, tarlaya yardım etmekmiş.

Bir sabah çiftlik sahibi Mehmet Amca demiş ki:
– “Bugün tarlaya tohum ekeceğiz. Büyük Traktör Tarkan’a ihtiyacım var.”

Fırtına biraz üzülmüş.
– “Ben de yardımcı olmak istiyorum…” diye fısıldamış.

Tarkan gür sesiyle konuşmuş:
– “Sen daha küçüksün Fırtına. Bu iş zor olabilir.”

Fırtına kafasını öne eğmiş ama pes etmemiş.
– “Belki ben de başka bir işe yararım,” demiş içinden.

O sırada çiftlikte bir ses yükselmiş:
– “Yardım edin! Sepetim devrildi!” Bu ses, Minik Tavşan’a aitmiş.

Havuç sepeti devrilmiş, bütün havuçlar ormana doğru yuvarlanmış!

Fırtına hemen harekete geçmiş. Küçük römorkunu takmış, hop zıplayarak havuçları toplamaya başlamış.
Minik Tavşan şaşkınlıkla bakmış:
– “Ne kadar hızlısın Fırtına!”

Fırtına tüm havuçları toplamış ve sepete yerleştirmiş.

Mehmet Amca bunu görünce gülümsemiş:
– “Aferin Fırtına! Büyük işler küçük yardımlarla başlar!”

O günden sonra çiftlikte ne zaman küçük ama önemli bir iş olsa, herkes şöyle dermiş:
“Bu iş Fırtına'ya göre!”

Ve Fırtına gıcırdayarak, mutlulukla çalışmaya devam etmiş.