Kurbağa Limi ve Mavi Yaprak

Bir varmış bir yokmuş…
Gölün kıyısında, sazlıkların arasında minik bir kurbağa yaşarmış. Adı Limi’ymiş.
Limi diğer kurbağalardan farklıymış. Zıplamakta pek iyi değilmiş, sesi de çok kısıkmış. Diğer kurbağalar “vrak vrak!” diye bağırırken, Limi’nin sesi neredeyse bir fısıltı gibiymiş:

“v...vak…”

Ama Limi çok dikkatli, çok nazik ve çok düşünceli bir kurbağaymış. Yalnızca gölü değil, çevresindeki tüm doğayı çok severmiş. Suyun üstündeki yaprakları toplar, kırılan dalları birleştirir, yosunları düzeltirmiş.

“Senin sesin bile çıkmıyor Limi,” dermiş diğer kurbağalar.
“Sen yarışlara bile katılamazsın!”

Ama Limi içinden hep şöyle dermiş:

“Benim de bir yerim var bu dünyada. Belki sesim küçük ama kalbim büyük.”

Gölün Değişimi ve Kayıp Yaprak

Bir gün, gölün üstünü kalın, siyah bir sis kaplamış. Suyun rengi kararmış, balıklar saklanmış, kuşlar uçup gitmiş. Herkes korkuya kapılmış. Gölün ruhunu taşıyan Mavi Yaprak kaybolmuş!

Gölün yaşlı kaplumbağası Toka, tüm hayvanlara seslenmiş:

“Mavi Yaprak olmadan göl soluk kalır. Onu kim bulursa, göl yeniden uyanır!”

Kurbağalar, balıklar, ördekler aramaya başlamış. Ama hiçbir şey bulamamışlar. Çünkü kimse sazlıkların altına bakmak, sessizce dinlemek, sabırla izlemek istememiş.

Ama Limi, herkes çekildiğinde küçük su yollarını izlemeye başlamış. Su damlalarının yönünü, çiçeklerin solgunluğunu ve rüzgârın yönünü not etmiş. Ve bir gün, bir taşın altına sıkışmış ışıl ışıl mavi bir yaprak bulmuş!

 Gölün Uyanışı

Limi yaprağı çıkarırken biraz zorlanmış ama sonunda başararak gölün ortasına yüzmüş. Tüm kurbağalar kıyıdan izlemiş. Yaprağı suyun ortasına bıraktığı anda göl yeniden parlamaya başlamış! Balıklar dönmüş, kuşlar gökyüzünde dönmeye başlamış.

Ve… Limi'nin sesi aniden güçlenmiş:

“VRAAAAK!”

Tüm orman bu sesi duymuş. Limi artık yalnızca nazik değil, aynı zamanda cesur, akıllı ve güçlü bir kurbağaymış.

 Yeni Başlayan Bir Dostluk

O günden sonra Limi artık yalnız değilmiş. Diğer kurbağalar:

“Senin sesin küçük olabilir ama sen gölü kurtardın.”
“Sabır, dikkat ve sevgiyle her şey mümkünmüş,” demişler.

Ve gölün kıyısına bir tabela asılmış:

"Büyük olan en çok ses çıkaran değil, en çok dinleyendir."