Bir Paylaşma ve Sabır Masalı
Bir zamanlar yemyeşil bir vadide, minicik bir mavi tohum yaşarmış. Diğer tohumlar sarıymış, kırmızıymış, hatta mor bile varmış ama bu tohum farklıymış: Maviymiş!
Bir sabah güneş uyanınca, Mavi Tohum da gözlerini açmış.
— “Ben de kocaman bir çiçek olmak istiyorum!” demiş neşeyle.
Ama büyümek için ne gerekirmiş biliyor musun?
Toprak, su, güneş… ve en önemlisi: Sabır.
Mavi Tohum hemen toprağın içine yerleşmiş. Küçük bir serçeyle arkadaş olmuş, adı Cikcikmiş.
Cikcik ona her gün küçük bir damla su getiriyormuş.
Ama bir gün Mavi Tohum sabırsızlanmış.
— “Neden hala yapraklarım çıkmadı?” diye sızlanmış.
Cikcik gülmüş:
— “Büyümek zaman alır. Sabırla bekle, sürprizini göreceksin!” demiş.
Günler geçmiş, yağmur yağmış, güneş parlamış.
Sonunda toprak çatlamış ve Mavi Tohumdan minik bir filiz çıkmış!
Mavi Tohum çok sevinmiş ama yalnızmış. O da etrafındaki tohumlara seslenmiş:
— “Ben büyümeyi öğrendim, sabırla. Gelin birlikte büyüyelim!”
Böylece sarı tohum, kırmızı tohum ve mor tohum da onun yanına gelmiş. Mavi Tohum hepsine yer açmış, suyunu paylaşmış.
Haftalar sonra vadi rengarenk çiçeklerle dolmuş.
Mavi Tohum artık sadece büyümüş değilmiş, aynı zamanda paylaşmayı bilen güzel bir çiçekmiş.
Ve Cikcik, çiçeklerin ortasında en güzel şarkısını söylemiş:
— “Sabırla büyüyen, sevgiyle paylaşır!”