Anasayfa / Çiftlik Masalları
Çiftlik Masalları Masal Görseli Çiftlik Masalları

Zuzu'nun Renkli Hayali

Bir zamanlar, yeşillikler içinde yemyeşil bir çiftlikte Zuzu adında minik, tüyleri kabarık, oldukça hayalperest bir tavuk yaşarmış.

Zuzu diğer tavuklar gibi sabahları kümesten çıkıp sadece yem aramakla yetinmezmiş. Onun hayal gücü sınırsızmış! Gökyüzüne bakıp bulutlardan kaleler çizer, samanların üstüne uzanıp yıldızlara kadar uçtuğunu düşünürmüş.

Ama ne yazık ki çiftlikteki diğer hayvanlar onun bu hayallerine pek kulak vermezmiş.

“Tavuk uçamaz Zuzu, sen de diğerleri gibi olmalısın,” dermiş yaşlı horoz.

“Hayal kurmak yerine daha çok yumurta versen iyi olur,” diye homurdanırmış keçi Meriç.

Fakat Zuzu yılmazmış. O her sabah, rüzgârla konuşur, çiçeklere şarkılar söyler, “Ben bir gün gökyüzüne ulaşacağım!” dermiş kendine.

 Dostlukla Başlayan Macera

Bir gün, çiftliğe yeni bir sakin gelmiş. Minik bir kedi: Mino. Meraklı, tatlı ve bir o kadar da yalnız bir yavru kediymiş.

Zuzu onun yanına gitmiş:

“Merhaba! Ben Zuzu. Hayallerimi anlatacak birini arıyordum. Sen de bazen uçmak ister misin?”

Mino başını sallamış, “Ben bazen bir kelebeğin peşinden rüzgârla savrulmak istiyorum.”

İşte o an Zuzu, gerçek dostluğun ilk kıvılcımını hissetmiş. Mino’yla birlikte her gün çiftlikte küçük hayal oyunları oynarlar, samanlardan roket yapar, su kovasını gemi gibi sürerlermiş.

 Cesaretin İlk Adımı

Bir gün çiftliğin çitlerinin ardına, büyük bir kasırga bulutu yaklaşmış. Çiftlik hayvanları paniklemiş. Küçük ördek yavrusu Fifi, korkudan çamura saplanmış kalmış. Herkes ne yapacağını bilemezken Zuzu öne atılmış:

“Ben onu kurtarırım!” demiş cesaretle.

“Sen mi? Sen minicik bir tavuksun!” diye bağırmış yaşlı horoz.

Ama Zuzu dinlememiş. Mino da onun peşinden gitmiş. Zuzu çamura kadar zıplayarak ulaşmış, Mino kuyruğuyla destek olmuş. Birlikte Fifi’yi kurtarıp güvenli bir yere taşımışlar.

İşte o gün, herkes ilk kez Zuzu’ya başka gözle bakmış.

Hayalini Gerçekleştiren Kanatlar

Ertesi gün, gökyüzü yeniden masmavi olmuş. Zuzu’nun içi içine sığmıyormuş. Kendi yaptığı karton kanatları almış, samanlıktan rampa kurmuş ve en yüksek noktaya çıkmış.

“Ben uçamayacağımı biliyorum,” demiş. “Ama hayalimden vazgeçmeyeceğim!”

Mino ve diğer hayvanlar tezahürat yapmış. Zuzu gözlerini kapayıp kendini rüzgâra bırakmış... ve evet, birkaç saniyeliğine süzülmeyi başarmış! Düşmeden önce kocaman bir kahkaha atmış.

Yere indiğinde, yüzünde kocaman bir gülümseme varmış.

“Ben kendim olmaktan vazgeçmedim. Çünkü hayallerim benim kanatlarım!

Etiketler: